هوش مصنوعی: این شعر به توصیف بهار و زیبایی‌های طبیعت در این فصل می‌پردازد. شاعر از سبزه‌های تازه، گلها، بلبلان و فضای شاداب بهاری سخن می‌گوید و از مستی و نشاطی که در طبیعت موج می‌زند، یاد می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به زیبایی چهره‌ها و نوشیدن شراب در این فصل دارد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و اشاراتی به مستی و شراب است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر کمی پیچیده است و درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۰۰ - بهار آمد و سبزه نو شد به جوها

بهار آمد و سبزه نو شد به جوها
عروسان بستان گشادند روها ۱

گل کوزه بر شاخ می گوید اینک
که کوزه ز ما و ز مستان سبوها ۲

چو گشت آبها شیشه گر گفت بلبل
قواریر من فضت قدروها ۳

نگوید ز آزادگی هیچ سوسن
چو بلبل ز مستی کند گفت و گوها ۴

ازین پس پیاله به کف خوبرویان
خرامنده بینی به لبهای جوها ۵

به هر شاخ غنچه دهن باز کرده
ز خوبان فرو می خورد آرزوها ۶

معطر ازان می کند گل چمن را
کش از نظم خسرو ذخیره ست بوها ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۹ - بس که اندر دل فرو بردم هوای نیش را
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - ای از مژه تو رخنه در جانها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.