هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف بهار و زیباییهای طبیعت در این فصل میپردازد. شاعر از سبزههای تازه، گلها، بلبلان و فضای شاداب بهاری سخن میگوید و از مستی و نشاطی که در طبیعت موج میزند، یاد میکند. همچنین، اشارهای به زیبایی چهرهها و نوشیدن شراب در این فصل دارد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و اشاراتی به مستی و شراب است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر کمی پیچیده است و درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۰ - بهار آمد و سبزه نو شد به جوها
بهار آمد و سبزه نو شد به جوها
عروسان بستان گشادند روها ۱
گل کوزه بر شاخ می گوید اینک
که کوزه ز ما و ز مستان سبوها ۲
چو گشت آبها شیشه گر گفت بلبل
قواریر من فضت قدروها ۳
نگوید ز آزادگی هیچ سوسن
چو بلبل ز مستی کند گفت و گوها ۴
ازین پس پیاله به کف خوبرویان
خرامنده بینی به لبهای جوها ۵
به هر شاخ غنچه دهن باز کرده
ز خوبان فرو می خورد آرزوها ۶
معطر ازان می کند گل چمن را
کش از نظم خسرو ذخیره ست بوها ۷
عروسان بستان گشادند روها ۱
گل کوزه بر شاخ می گوید اینک
که کوزه ز ما و ز مستان سبوها ۲
چو گشت آبها شیشه گر گفت بلبل
قواریر من فضت قدروها ۳
نگوید ز آزادگی هیچ سوسن
چو بلبل ز مستی کند گفت و گوها ۴
ازین پس پیاله به کف خوبرویان
خرامنده بینی به لبهای جوها ۵
به هر شاخ غنچه دهن باز کرده
ز خوبان فرو می خورد آرزوها ۶
معطر ازان می کند گل چمن را
کش از نظم خسرو ذخیره ست بوها ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - بس که اندر دل فرو بردم هوای نیش را
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - ای از مژه تو رخنه در جانها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.