شماره ۱۰۴ - اشکم برون می افگند راز از درون پرده را

اشکم برون می افگند راز از درون پرده را
آری، شکایتها بود، از خانه بیرون کرده را ۱

چون من به آزاری خوشم، ترک دلازاری مکن
آخر به دست آور گهی این خاطر آزرده را ۲

صد پی مرا تیر جفا، بر دل زد آن ابرو کمان
روزی فریبد از کرم مجروح پیکان خورده را ۳

دوش از برای مطبخش هیزم به مژگان برده ام
گفت از کجا آورده ای این خاک باد آورده را ۴

خسرو مران از کوی خود چون در غلامی پیر شد
چون پیر شد، آخر کسی نفروخت هر گز برده را ۵