شماره ۱۳۵ - ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است

ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است
عالم به مراد دل و اقبال غلام است ۱

صیدی که دل خلق جهان بود به دامش
المنت لله که امروز به دام است ۲

چون طالع آن نیست که بوسم لب لعلت
ما را نظری از مه روی تو تمام است ۳

از طاق دو ابروی تو، ای کعبه مقصود
خلقی به گمانند که تا کعبه کدام ست ۴

چشم تو اگر خون دلم ریخت، عجب نیست
او را چه توان گفت که او مست مدام است ۵

خسرو که سلامت نکند عیب مگیرش
عاشق که ترا دید چه پروای سلام است ۶