شماره ۱۴۴ - مرا در آرزویت غم ندیم است

مرا در آرزویت غم ندیم است
به تو گر نیست روشن، حق علیم است ۱

به خاک پای تو خوردیم سوگند
از آن معنی که سوگندی عظیم است ۲

چو دل با ابرویت پیوسته بودم
از آن بیچاره مسکین دل دو نیم است ۳

چه دریاهای خون دارم به دل من
یقین در جان من در یتیم است ۴

بدان رو عشق می ورزم دگر فاش
مرا از طعنه مردم چه بیم است ۵

اگر اشکم به هر سویی روان است
ولی دل بر سر کویت مقیم است ۶

چو غنچه باش خسرو، در جگر خون
اگر مقصودت از زلفش نسیم است ۷