شماره ۱۴۸ - مجو صبرم که جای آن نمانده ست

مجو صبرم که جای آن نمانده ست
مران از در که پای آن نمانده ست ۱

مبین در سجده های زرقم، ای بت
که این طاعت سزای آن نمانده ست ۲

ببوسم پای بت را وان نیرزد
که در سینه صفای آن نمانده ست ۳

دلی دارم که مانده ست از پی عشق
خرد جویی، برای آن نمانده ست ۴

دلا، بگذار جان بدهم در این کوی
که هنگام دوای آن نمانده ست ۵

خموش، ای پندگو، چون من نماندم
ز من بگذر که جای آن نمانده ست ۶

کسان در باغ و من در گوشه غم
که خسرو را هوای آن نمانده ست ۷