شماره ۱۵۸ - مرا داغ تو بر جان یادگارست

مرا داغ تو بر جان یادگارست
فدایش باد جان چون داغ یارست ۱

اگر جان می رود گو، رو، غمی نیست
تو باقی مان که ما را با تو کارست ۲

به صف عاشقان میرم که گویند
سگ همخوابه یاران غارست ۳

شدم بیخود، کرشمه کمترک کن
که من را باده و می مستکارست ۴

ز ذوق من که در می پیر گشتم
چه داند پارسا کین شیرخوارست ۵

غلام آن بتم کز نازنینی
نظر هم بر چنان اندام بارست ۶

مرا زندانست بی تو خانه، هر چند
در و بام از خیالت پر نگارست ۷

دو چشمم را ز کویت راتبه خاک
زیادت کن که مزد انتظارست ۸

به کویت زرد رو شد خسرو، آی
هوای نیکوان ناسازگارست ۹