شماره ۱۵۹ - مرا از روی خوبان، قبله پیش است

مرا از روی خوبان، قبله پیش است
مسلمانان، ندانم کاین چه کیش است ۱

بزن سنگ، ای ملامت گو، ز هر سو
که ما را چشمهای عقل پیش است ۲

نگنجد جان درون سینه عشق
نگنجد غم که او هم زان خویش است ۳

به خون گرم دل پیوست با یار
بس، ای گریه که می وصل سریش است ۴

بهم دردی توان گفتن غمش، زآنک
دو هیزم چون بهم شد سوز بیش است ۵

چو مرهم هست خاک ره، چه رنجم
که چشم از سودن راه تو ریش است ۶

به استقبال روزی می کشد دل
بزن، ای کافر، ار تیری به کیش است ۷

خطت نارسته در جان می خلد، زانک
لبالب انگبینت پر ز نیش است ۸

مگو خسرو که عشقم آشنا شد
حذر، کان آشنایی گرگ و میش است ۹