شماره ۱۶۱ - نگارا، روز عیش و شادمانیست

نگارا، روز عیش و شادمانیست
هوای سبزه و صوت و اغانیست ۱

مرا بی تو چه جای زندگانیست
که دل بی عشق و جان بی شادمانیست ۲

ز چشم خویش ترسانم به رویت
که عشقت سرنوشت آسمانیست ۳

ز بدخویی جگر خون کرد چشمت
مگر بد خوئیش از ناتوانیست ۴

چرا دل برد و منکر گشت زلفت
که بر هر موی او از خون نشانیست ۵

مزن مژگان زهرآلوده بر من
عنایت کن که وقت مهربانیست ۶

همه کس همنشین تست جز من
که مرگم همنشین زندگانیست ۷

کمر را با میانت عهد بندیست
سخن را با دهانت کامرانیست ۸

فغان من به گوش خویش بشنو
که بزمت را نوای خسروانیست ۹