شماره ۱۶۶ - جفا کز وی برین جان زبون رفت

جفا کز وی برین جان زبون رفت
نگویم، گر چه از گفتن فزون رفت ۱

هم اول روز کامد پیش چشمم
ز راه دیده در جانم درون رفت ۲

نه من مرده نه زنده، زان که هر بار
که او آمد به دل جانم درون رفت ۳

خطش آغاز شد، بیچاره جانم
نرفت از پیش این خواهد کنون رفت ۴

دلم می گفت از او شب سرگذشتی
همه شب تا به روز از دیده خون رفت ۵

همین دانم خبرگاه سحرگاه
ز بیهوشی نمی دانم که چون رفت ۶

نشد از جادویی هم زان خسرو
همه عمرش به تعویذ و فسون رفت ۷