شماره ۲۰۳ - آن که زلف و عارض او غیرت روز و شب است

آن که زلف و عارض او غیرت روز و شب است
جان من از مهر و ماه روش هر دم در تب است ۱

رشک عناب است یا خود پسته خندان او
سیب سیمین است خود یا آن ترنج غبغب است ۲

باز ابر چشم من بسیار باران شد، مگر
ماه خرمن سوز من امشب به قلب عقرب است؟ ۳

بس که فریادم شب هجران به گردون می رود
قدسیان را از تظلم کار یارب یارب است ۴

می شمارم هر شبی اختر از آب چشم و صبح
نیست روشن کاختر بختم کدامین کوکب است ۵

ساقیا، بر لب رسان جامی و آنگه ده به ما
زانکه ما را چون قدح از تشنگی جان بر لب است ۶

ترک هر مذهب گرفتم، زانکه نزد پیر دیر
ذکر مذهب لاابالی زاختلاف مذهب است ۷

ما و مجنون در ازل نوشیده ایم از یک شراب
در میان ما ازان رو اتحاد مشرب است ۸

لاف دانایی مزن خسرو مگر دیوانه ای
در دبستانی که پیر عقل طفل مکتب است ۹