شماره ۲۳۸ - زلف شستش که به هر مو دل دیگر بسته ست

زلف شستش که به هر مو دل دیگر بسته ست
بر دل من همه درهای خرد در بسته ست ۱

مژه ها آخته چشمش، به چه سان زنده رهم
من ازان ترک که صد دشنه و خنجر بسته ست ۲

ابلهی باشد بیم سر و لاف باری
با سواری که به فتراک بسی سر بسته ست ۳

زیب اگر آنست که بر قامت او دیدم، باغ
تهمتی بیهده بر سرو و صنوبر بسته ست ۴

روزی آن نرگس پر خواب به رویم بگشاد
مردمی نیست که بر غمزدگان در بسته ست ۵

مرد حاجی به بیابان و خبر کی دارد
کعبه زان نامه که بر پای کبوتر بسته ست ۶