شماره ۲۴۱ - در سرم تا ز سر زلف تو سودایی هست

در سرم تا ز سر زلف تو سودایی هست
دل شیدای مرا با تو تمنایی هست ۱

در ره عشق منه زاهد بیچاره قدم
گر ز بیگانه و خویشت غم و پروایی هست ۲

دل که از غمزه ربودی به سر زلف سیاه
گر چه دزدیست سیه کار، دل آسایی هست ۳

باغبان تا گل صد برگ رخ خوب تو دید
در چمن بیش نگوید گل رعنایی هست ۴

هندوی خال مبارک به رخت مقبل شد
گشت پرویز که در سلک تو لالایی هست ۵

هر شبی در غم هجرت شب یلداست مرا
که به سالی به جهان یک شب یلدایی هست ۶

چوب خشک است به پیش قد تو هر سروی
گر چه او را به چمن قامت و بالایی هست ۷

مردم از حسرت دیدار و نگفتی روزی
که مرا سوخته ای غم زده رسوایی هست ۸

دعوی هستی و ناموس مکن، خسرو، هیچ
تا ترا میل نظر بر رخ زیبایی هست ۹