شماره ۲۴۳ - سر آن قامت چون سرو روان خواهم گشت

سر آن قامت چون سرو روان خواهم گشت
خاک آن سلسله مشک فشان خواهم گشت ۱

دود دلهاست درین خانه مرا بو آمد
سگ کویم همه شب نعره زنان خواهم گشت ۲

سوخته چند کشم آه نهانی آخر
وه که دیوانه شده گرد جهان خواهم گشت ۳

وقت تست اکنون، ای دیده و وقت ما نیست
که من امشب به سر کوی فلان خواهم گشت ۴

بنده عشقم، آنان که درین غم مردند
تا زیم گرد سر تربتشان خواهم گشت ۵

آخر این عمر گرامی ست که بر می گذرد
وعده تا کی نه دگر بار جوان خواهم گشت ۶

من بدین دیده گهی سیر ترا خواهم دید؟
تا کی آخر به درت دیدکنان خواهم گشت ۷

حد خسرو، اگر اینست که پیشت میرد
جان چه باشد که ز بهرت من ازان خواهم گشت ۸