شماره ۲۴۵ - نه مرا خواب به چشم و نه مرا دل در دست

نه مرا خواب به چشم و نه مرا دل در دست
چشم و دل هر دو به رخسار تو آشفته و مست ۱

پرده بدرید، کس این راز نخواهد پوشید
غنچه بشگافت، سرش باز نخواهد پیوست ۲

ای که از سحر دو چشم تو، پری بسته شود
آدمی نیست که چشم از تو تواند بربست ۳

تا به گلزار جهان سرو بلندت برخاست
هر نهالی که نشاندند به بستان بنشست ۴

بهر خون ریز مرا دست چه مالی چندین؟
خون من به که بریزی و بمالی بر دست ۵

هر که جان در ره جانان ندهد مرده بود
مرده هم بدهد، اگر در تن او جانی هست ۶

چشم خسرو نتوان بست که در خواب مبین
منع هندو نتوان کرد که صورت مپرست ۷