هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، توصیفی شاعرانه از معشوق و تأثیرات عشق بر شاعر است. در آن از تشبیهات و استعارههای زیبایی مانند مقایسه موی معشوق با آشفتگی، لاله و مشک، و ماه و آتش استفاده شده است. شاعر از جذابیتهای معشوق مانند چشمهای مخمور و لبهای شیرین او سخن میگوید و از تأثیر این زیباییها بر دل خود و از دست دادن صبرش مینالد. همچنین، اشارهای به مینوشی و سرخوشی معشوق دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، اشاره غیرمستقیم به مینوشی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر نامناسب باشد.
شماره ۲۵۹ - ترک من طره مشوش کرده است
ترک من طره مشوش کرده است
لاله از مشکش منقش کرده است ۱
روی هم همچون آتش او ز ابروان
ماه را نعلی در آتش کرده است ۲
می گشاید از نظر تیر بلا
می کند آنچه که آرش کرده است ۳
سر خوش از باده بود پیوسته او
لیک با باده سری خوش کرده است ۴
غمزه های چشم مخمورش مدام
دل بدان لعل شکروش کرده است ۵
رشته صبر مرا بگسسته است
زلف تو بس که کشایش کرده است ۶
زان پریشان شد چون مو خسرو، مگر
یاد آن زلف مشوش کرده است ۷
لاله از مشکش منقش کرده است ۱
روی هم همچون آتش او ز ابروان
ماه را نعلی در آتش کرده است ۲
می گشاید از نظر تیر بلا
می کند آنچه که آرش کرده است ۳
سر خوش از باده بود پیوسته او
لیک با باده سری خوش کرده است ۴
غمزه های چشم مخمورش مدام
دل بدان لعل شکروش کرده است ۵
رشته صبر مرا بگسسته است
زلف تو بس که کشایش کرده است ۶
زان پریشان شد چون مو خسرو، مگر
یاد آن زلف مشوش کرده است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۸ - یار ما را عزم رایی دیگر است
گوهر بعدی:شماره ۲۶۰ - مه غلام تست با رویی که هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.