شماره ۲۸۷ - بیرون میاز پرده که ما را شکیب نیست

بیرون میاز پرده که ما را شکیب نیست
اینک بلند گفتمت، از کس حجیب نیست ۱

تا پای در رکاب لطافت نهاده ای
اشکم کدام روز که پا در رکیب نیست ۲

پیش رخت که بر ورق لاله خط کشید
گر دفتر گل است که هم در حسیب نیست ۳

دل با رخت چگونه نگردد فریفته؟
از صورت تو چیست که آن دلفریب نیست؟ ۴

چون دل ز دست رفت که راه امید بود
بر چشم تست دیگر و بر کس عتیب نیست ۵

میلی نمی کند سوی خسرو چو آب خضر
با آنکه میل آب جز اندر نشیب نیست ۶