هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و امیدبخش است که از زبان شاعری خطاب به دلِ غمین و دردمند سروده شده است. شاعر با استفاده از استعارهها و تصاویر زیبا، به دل تسلی میدهد که پایان سختیها نزدیک است و روزهای خوش در راه هستند. او از رسیدن جانان، طبیب، پادشا، مرغ آشیان و شمع دیده سخن میگوید که همگی نماد امید و رهایی از درد و رنج هستند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۹۰ - ای دل، غمین مباش که جانان رسیدنی ست
ای دل، غمین مباش که جانان رسیدنی ست
در کام تسمه چشمه حیوان رسیدنی ست ۱
ای دردمند هجر، مینداز دل ز درد
کاینک طبیب آمده، درمان رسیدنی ست ۲
ای آب دیده، ریختنی گرد کن گهر
کان پادشا درین ده ویران رسیدنی ست ۳
ای گلستان عمر، ز سر برگ تازه کن
کان مرغ آشیان به گلستان رسیدنی ست ۴
پروانه وار پیش روم بهر سوختن
کان شمع دیده در شب هجران رسیدنی ست ۵
در ره بساط لعل ز خون جگر کشم
کان نازنین چو سرو خرامان رسیدنی ست ۶
جانی که از فراق رها کرد خانه را
یاد آورید کارزوی جان رسیدنی ست ۷
با خویش می زدم که فراق ار چنین بود
این چاشنیت در بن دندان رسیدنی ست ۸
آورد بخت مژده که خسرو تو غم مخور
تیر بلا به سینه فراوان رسیدنی ست ۹
در کام تسمه چشمه حیوان رسیدنی ست ۱
ای دردمند هجر، مینداز دل ز درد
کاینک طبیب آمده، درمان رسیدنی ست ۲
ای آب دیده، ریختنی گرد کن گهر
کان پادشا درین ده ویران رسیدنی ست ۳
ای گلستان عمر، ز سر برگ تازه کن
کان مرغ آشیان به گلستان رسیدنی ست ۴
پروانه وار پیش روم بهر سوختن
کان شمع دیده در شب هجران رسیدنی ست ۵
در ره بساط لعل ز خون جگر کشم
کان نازنین چو سرو خرامان رسیدنی ست ۶
جانی که از فراق رها کرد خانه را
یاد آورید کارزوی جان رسیدنی ست ۷
با خویش می زدم که فراق ار چنین بود
این چاشنیت در بن دندان رسیدنی ست ۸
آورد بخت مژده که خسرو تو غم مخور
تیر بلا به سینه فراوان رسیدنی ست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۹ - ناوک زنی چو غمزه او در زمانه نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۹۱ - هر سو که با هزار کرشمه خرام تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.