شماره ۲۹۶ - تا دیده در جمال تو دیدن گرفته است

تا دیده در جمال تو دیدن گرفته است
خونابه ها ز چشم چکیدن گرفته است ۱

مهر و مه است در نظرم کم ز ذره ای
تا خاک آب دیده کشیدن گرفته است ۲

چون کرده ایم نسبت گل با جمال او
دل هم ز شوق جامه دریدن گرفته است ۳

کی پند و اعظم بنشیند به گوش دل
گوشم که خواری تو شنیدن گرفته است ۴

در جان هزار گونه جراحت پدید شد
لب را به قهر ما چو گزیدن گرفته است ۵

دل را هوای شربت و آب زلال نیست
در عاشقی چو زهر چشیدن گرفته است ۶

تا گفته ای که جانب خسرو همی روم
اشکش ز دیده پیش دویدن گرفته است ۷