شماره ۳۰۹ - از بند زلف غمزدگان را سبب فرست

از بند زلف غمزدگان را سبب فرست
وز قند لعل دلشدگان را طرب فرست ۱

از من به فن لب آمده جانی ربوده ای
یک بوسه نامزد کن و بازم به لب فرست ۲

تو ماه و من چو تار قصب در غمت ضعیف
ای ماهتاب، نور به تار قصب فرست ۳

امروز چون به خنده رطب لب گشوده ای
ما را خبر از آن رطب بوالعجب فرست ۴

سلطانی از پی تو فرستاد جان، تو نیز
از وعده وصال به جانش طرب فرست ۵