خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از خسروی شیراز (حافظ) بیانگر غم و ناامیدی شاعر از دنیا و مردم آن است. او از بیوفایی روزگار، غمهای فراوان، و کمبود شادی در زندگی مینالد و قناعت و نوشیدن می را به عنوان راهی برای تسکین پیشنهاد میدهد.
مفاهیم عمیق فلسفی، عرفانی و اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و ناامیدی از زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱۳ - گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است
گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است
ما را چه سود، چون دل ما بسته غم است ۱
چون باد صبح کرد غم آباد کاینات
بسیار جسته ایم، دلی شادمان کم است ۲
جز سیل غم نبارد ازین سقف نیلگون
مسکین کسی که ساکن این سبز طارم است ۳
جز خون دل مدام نباشد شراب او
هر جا یکی فقیر در اطراف عالم است ۴
اهل تمیز خوار و حقیرند نزد خلق
جاهل به نزد خویش به غایت مسلم است ۵
چشم طرب چگونه توان داشتن ز چرخ
کاین خیره گرد نیز ز اصحاب ماتم است ۶
زابنای روزگار وفایی ندید کس
رحمت بر آن کسی که به ایشان نه همدم است ۷
حقا که یک پیاله دردی و پای خم
خوشتر بسی ز جام و سراپرده جم است ۸
خسرو، برو، به کنج قناعت قرار گیر
می نوش و سر متاب ز یاری که محرم است ۹
ما را چه سود، چون دل ما بسته غم است ۱
چون باد صبح کرد غم آباد کاینات
بسیار جسته ایم، دلی شادمان کم است ۲
جز سیل غم نبارد ازین سقف نیلگون
مسکین کسی که ساکن این سبز طارم است ۳
جز خون دل مدام نباشد شراب او
هر جا یکی فقیر در اطراف عالم است ۴
اهل تمیز خوار و حقیرند نزد خلق
جاهل به نزد خویش به غایت مسلم است ۵
چشم طرب چگونه توان داشتن ز چرخ
کاین خیره گرد نیز ز اصحاب ماتم است ۶
زابنای روزگار وفایی ندید کس
رحمت بر آن کسی که به ایشان نه همدم است ۷
حقا که یک پیاله دردی و پای خم
خوشتر بسی ز جام و سراپرده جم است ۸
خسرو، برو، به کنج قناعت قرار گیر
می نوش و سر متاب ز یاری که محرم است ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۲ - لعل لبت به چاشنی از انگبین به است
گوهر بعدی:شماره ۳۱۴ - آن خط پر بلا که در آغاز رستن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.