هوش مصنوعی: این متن بیانگر درد و رنج عمیق شاعر از عشق ناکام، تنهایی و ناامیدی است. او از بی‌وفایی دنیا و یار می‌نالد و با تصاویری مانند خون دل خوردن، اشک ریختن و مرگ بر آستانه، احساسات خود را بیان می‌کند. در نهایت، به نظر می‌رسد شاعر به پذیرش تنهایی و بی‌اعتمادی به دنیا رسیده است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند ناامیدی، مرگ و بی‌اعتمادی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خون دل خوردن' یا 'مرگ بر آستانه' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۳۳۰ - چه داغهاست که بر سینه فگارم نسیت

چه داغهاست که بر سینه فگارم نسیت
چه دردهاست که بر جان بی قرارم نیست ۱

دلم ز کوشش خون گشت و کام دل نرسید
چه سود دارد بخشش، چو بخت یارم نیست ۲

به خاک کوی بسازم، چو خاک یار نیم
بر آستانه بمیرم چو پیش بارم نیست ۳

خوشم به دولت خواری و ملک تنهایی
که التفات کسی را به روزگارم نیست ۴

مرا مپرس که در دم نهان نخواهد ماند
که اعتماد برین چشم اشکبارم نیست ۵

نفس به آخرم آمد، ازان دهی سخنی!
که بهر کوی عدم هیچ یادگارم نیست ۶

ملامتش رسد از خونم، این همی کشدم
وگرنه بیم ز شمشیر آبدارم نیست ۷

ز بس که در دل خسرو سواریش ننشست
به عمر یک نفسی بر پی غبارم نیست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۹ - شکوفه غالیه بو گشت و باغ گل رنگ است
گوهر بعدی:شماره ۳۳۱ - مرا به عشق دل خویش نیز محرم نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.