شماره ۳۳۲ - بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست

بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست
رها مکن که دلم را ز غم رهایی نیست ۱

دلم ببردی و گر سر جدا کنی ز تنم
به جان تو که دلم را سر جدایی نیست ۲

بریز جرعه که هنگامه غمت گرم است
بگیر باده که هنگام پارسایی نیست ۳

اگر ربوده به زلف تو شد دلم چه عجب
چو کار زلف تو، الا که دلربایی نیست ۴

بر آب دیده روانی تو همی خواهم
اگر چه آب مرا بر درت روایی نیست ۵

مرا بپرسی کاخر مرا ز تو غم نیست
اگر نیایی هست و اگر بیایی نیست ۶

به بنده خسرو بوسی بده مکن حکمت
که بنده نیز حکیم است، اگر سنایی نیست ۷