شماره ۳۵۶ - عشق اگر چه نشان بخت بد است

عشق اگر چه نشان بخت بد است
نزد عاشق سعادت ابد است ۱

هر که جوید مرادی از معشوق
گویی او عاشق مرا خود است ۲

گر چه صد روز نیک عاشق راست
بهر این روز اسیر روز بد است ۳

دیگران بهر تو چرا میرند؟
مردنم این که اندرین حسد است ۴

صوفی ما که مست می زده است
جرم بر ساقیان سرو قد است ۵

همه عیب است باده و هنرش
شستن ما ز مایه خرد است ۶

پرسیم توبه شد ز می خسرو
شد، ولی آرزو یکی به صد است ۷