شماره ۳۵۷ - با غمت شادی جهان هوس است

با غمت شادی جهان هوس است
شادی من همین غم تو بس است ۱

از دهان تو چون نفس نزنم
مر مرا بیم تنگی نفس است ۲

نیم خال لب توام بکشد
زهر اگر خود همه پر مگس است ۳

از سر خشم، اگر بخایی لب
بر لبت بوسه دادنم هوس است ۴

گر کسی بردر تو جوید بار
چند گویی که بار او چه بس است ۵

همه شب گرد کوی او گردم
هر که بیند گمانش برعسس است ۶

بنده خسرو به ناله در ره عشق
کاروان غم ترا جرس است ۷