شماره ۳۵۸ - این جفا کارییت که نو به نو است

این جفا کارییت که نو به نو است
مگر این جان کشته را درو است ۱

چون ترا نیست نیم کنجد شرم
گفت من نزد تو به نیم جو است ۲

چشم بر کشتنم گماشته ای
چه کنم گوش تو سخن شنو است ۳

شد عنانم ز دست چه توان کرد؟
توسن صبر نیک تیز دو است ۴

عقل با مرهمی فروخته شد
جان مسکین به یک نفس گرو است ۵

سر به خاکت ببینم و پس ازین
زنده مانم بدانک عمر نو است ۶

خسروا، لشکر خطش بدوید
دل نگهدار، وقت زاغ رو است ۷