خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف معشوق و احساسات خود میپردازد. او زیبایی معشوق را با عناصری مانند ماه، شکر و سرمه مقایسه میکند و از عشق و اشتیاق شدید خود سخن میگوید. شاعر از معشوق میخواهد که به او توجه کند و از رنجی که میکشد، مینالد.
متن دارای مضامین عاشقانهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات بهکاررفته در شعر ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک عمیقتر داشته باشد.
شماره ۳۵۹ - رخ تو نور دیده قمر است
رخ تو نور دیده قمر است
لب تو سرخ رویی شکر است ۱
با تو، ای یکسر آمده به دلم
که کند شرکتی، گدا و سر است ۲
کار دیگر مکن، مکن شوخی
زانکه، ای شوخ کار تو دگر است ۳
گر ز پای خودم دهی خاکی
خاک پای تو سرمه بصر است ۴
زار زار از غم تو می میرم
چون نه زور است بنده را نه زر است ۵
نظری کن کز آن دو چشم سیاه
دیده در انتظار یک نظر است ۶
بنده خسرو در آرزوی لبت
نمک تو که نیش در جگر است ۷
لب تو سرخ رویی شکر است ۱
با تو، ای یکسر آمده به دلم
که کند شرکتی، گدا و سر است ۲
کار دیگر مکن، مکن شوخی
زانکه، ای شوخ کار تو دگر است ۳
گر ز پای خودم دهی خاکی
خاک پای تو سرمه بصر است ۴
زار زار از غم تو می میرم
چون نه زور است بنده را نه زر است ۵
نظری کن کز آن دو چشم سیاه
دیده در انتظار یک نظر است ۶
بنده خسرو در آرزوی لبت
نمک تو که نیش در جگر است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۸ - این جفا کارییت که نو به نو است
گوهر بعدی:شماره ۳۶۰ - تن پاکت که زیر پیرهن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.