شماره ۳۶۳ - یار ما دل ز دوستان برداشت

یار ما دل ز دوستان برداشت
مهر دیرینه از میان برداشت ۱

من نخواهم کشید هر چه کند
دل که از وی نمی توان برداشت ۲

دی به تندی بلند کرد ابرو
از پی کشتنم کمان برداشت ۳

خواستم جان به عذر پیش برم
هجر خود رفت و پیش ازان برداشت ۴

عهد کردم که درد دل نکنم
درد دل مهر از زبان برداشت ۵

در دل او نکرد کار، ار چه
سنگ از افغان من، فغان برداشت ۶

چشم او هیچ کم نخواهد شد
دل بیامد، مرا ز جان برداشت ۷

رفتم امروز تا نخواهد کشت
سر نخواهم ز آستان برداشت ۸

ترک سودای خام کن، خسرو
که وفا رخت ازین دکان برداشت ۹