هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر از زیباییهای معشوق، تأثیر نگاه او، و عشق عمیق خود سخن میگوید و از دلخستگی و رنج عشق نیز یاد میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۳۶۸ - گل ز رخساره تو بی آب است
گل ز رخساره تو بی آب است
مه ز نظاره تو بیتاب است ۱
مژه های کژ دلاویزت
کجه های دکان قصاب است ۲
با خیال تو مردم چشمم
گاه هم خانه گاه هم خواب است ۳
امشبی کامدی به خانه من
شمع را می کشم که مهتاب است ۴
گر گذاری ببوسم ابرویت
بهر تعظیم را که محراب است ۵
ای دل خسته، غرق خون از تو
همچو هسته میان عناب است ۶
غرق شد ز آشناییت خسرو
زانکش از دیده تا به لب آب است ۷
مه ز نظاره تو بیتاب است ۱
مژه های کژ دلاویزت
کجه های دکان قصاب است ۲
با خیال تو مردم چشمم
گاه هم خانه گاه هم خواب است ۳
امشبی کامدی به خانه من
شمع را می کشم که مهتاب است ۴
گر گذاری ببوسم ابرویت
بهر تعظیم را که محراب است ۵
ای دل خسته، غرق خون از تو
همچو هسته میان عناب است ۶
غرق شد ز آشناییت خسرو
زانکش از دیده تا به لب آب است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۷ - آنچه بر جان من ز غم رفته ست
گوهر بعدی:شماره ۳۶۹ - هر که روی تو دید جان دانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.