خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر از خسرو، با استفاده از رنگهای سفید، سیاه و سرخ، به توصیف زیباییهای معشوق و احساسات شاعر در فراق او میپردازد. شاعر از دست، چشم، دندان و دیگر اجزای معشوق با این رنگها یاد میکند و احساس غم و اشک خود را به ابر بهاری تشبیه مینماید. در پایان، شاعر اشاره میکند که این غزل را برای امتحان سروده است.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۴۰۹ - ای دستت از نگار سفید و سیاه و سرخ
ای دستت از نگار سفید و سیاه و سرخ
وی چشمت از خمار سفید و سیاه و سرخ ۱
از برگ و از سپاری و از رنگ چونه شد
دندان آن نگار سفید و سیاه و سرخ ۲
رفتی و در فراق تو چشمم ز گریه گشت
چون ابر نوبهار سفید و سیاه و سرخ ۳
سازم نثار آن رخ زیبا، گرم بود
در کیسه صد هزار سفید و سیاه و سرخ ۴
خسرو ردیف این غزل از بهر امتحان
آورده در قطار سفید و سیاه و سرخ ۵
وی چشمت از خمار سفید و سیاه و سرخ ۱
از برگ و از سپاری و از رنگ چونه شد
دندان آن نگار سفید و سیاه و سرخ ۲
رفتی و در فراق تو چشمم ز گریه گشت
چون ابر نوبهار سفید و سیاه و سرخ ۳
سازم نثار آن رخ زیبا، گرم بود
در کیسه صد هزار سفید و سیاه و سرخ ۴
خسرو ردیف این غزل از بهر امتحان
آورده در قطار سفید و سیاه و سرخ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۸ - به غیر جام دمادم مجوی همدم هیچ
گوهر بعدی:شماره ۴۱۰ - ز من در هجر او هر دم فغان زار می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
