شماره ۴۷۱ - دل باز به جوش آمد، جانان که می آید

دل باز به جوش آمد، جانان که می آید
بیمار به هوش آمد، درمان که می آید ۱

وه جان کسان هر سو، صد قلب روان از پس
خوانیش چنین لشکر، سلطان که می آید ۲

ای دل، تو نمی گفتی کاینک ز پی مردن
اسباب مهیا کن آن جان که می آید ۳

زان خال و خط مشکین با جمله بلا دیدم
این آیت رحمت بین در شان که می آید ۴

ای ترک، مگو آخر بهر دل مسکینی
کز سوی تو بر جانم پیکان که می آید ۵

خود نامه خویش آورد از بهر قصاص من
سر خاک ره قاصد فرمان که می آید ۶

سیل مژه را رخنه انباشه شد، یارب
کان آب به چشم من تازان که می آید ۷

خسرو به رهش باری قربان شد و بریان هم
تا باز ببین کان هم مهمان که می آید ۸