شماره ۴۷۵ - گفتم که ترا آخر دل خانه نمی یابد

گفتم که ترا آخر دل خانه نمی یابد
گفتا که پی گنجم ویرانه نمی یابد ۱

گفتم که بسوزم جان بر آتش روی تو
گفتا که چراغم را پروانه نمی یابد ۲

گفتم که به چشمم شین، یک گوشه دگر مردم
گفتا من تنها را هم خانه نمی یابد ۳

گفتم که شوم محرم در مجلس خاص تو
گفتا که حریف ما دیوانه نمی یابد ۴

گفتم که به دام غم هر لحظه مرا مفگن
گفتا که چنین مرغی بی دانه نمی یابد ۵

گفتم که ز عشقم ده پروانه آزادی
گفتا خط عارض بس، پروانه نمی یابد ۶

گفتم که بود مونس در هجر تو خسرو را
گفتا که خیال ما بیگانه نمی یابد ۷