شماره ۴۸۵ - زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد

زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد
خاک سر کویت چو صبا دربدرم کرد ۱

من خود ز تو دیوانه مطلق شده بودم
زنجیر سر زلف تو دیوانه ترم کرد ۲

گفتم به من افگن نظری، چشم ببستی
تا چشم خوشت بسته آن یک نظرم کرد ۳

اندر نظرم داشت خیال تو و اشکم
سر تا قدم آلوده خون جگرم کرد ۴

بفروخت مرا بر کف اندیشه خیالت
من اینقدر ارزم که خیال تو کرم کرد ۵

آسوده دلی داشتم و بی خبر از عشق
ناگاه در آمد غم تو بیخبرم کرد ۶

خسرو طلب وصل تو می کرد که هجرت
زین جای حوالت به سرای دگرم کرد ۷