شماره ۵۰۴ - هر سر که به سودای تو از پای در آمد

هر سر که به سودای تو از پای در آمد
از خاک کف پای تواش تاج سر آمد ۱

دست از همه خوبان جهان شست به پاکی
چشمم که خیال تواش از دیده در آمد ۲

همچون نفس باد صبا غالیه بر شد
هر دم که به سودای تو از سینه برآمد ۳

سیلاب سرشک از غم هجران توام دوش
تا دوش بد، امروز به بالای سر آمد ۴

گفتم که غم عشق تو بیرون رود از دل
دردا که نرفت آن غم و بار دگر آمد ۵

یارب، چه توان کرد که می خواری و رندی
پیش همه عیب است و مرا این هنر آمد ۶

گر عادت بخت من و خوی تو چنین است
مشکل بود از کلبه احزان به در آمد ۷

سنگ است و سبو عشق تو و قلب سلیمم
بشکست چو زلف تو که بر یکدگر آمد ۸

خسرو ز دم باد سحر می طلبد جان
کز بوی تو جان در دم باد سحر آمد ۹