هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر عشق و اشتیاق شدید شاعر به معشوق است. او از درد فراق و اشتیاق به وصال سخن میگوید و از آتش دل و دود برخاسته از آن یاد میکند. شاعر همچنین به قدرت عشق و تأثیر آن بر روح و جان اشاره میکند و از محبوب خود به عنوان موجودی والا و ارزشمند یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی نیاز به دانش پایهای از شعر کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۵۰۵ - ترسم که از اطراف جهان دود برآید
ترسم که از اطراف جهان دود برآید
گر آه من از جان غم اندود برآید ۱
بر بوی تو آتش زده ام مجمره دل
از وی چه عجب، گر نفس عود برآید ۲
آتشکده دل بر ما، چند بپوشم
شک نیست که از آتش ما دود برآید ۳
دل خود چه متاع است که از ما طلبد دوست؟
حقا که اگر جان طلبد زود برآید ۴
هر دل که ندارد خبر از حسن ایازی
شرط است که گرد دل محمود برآید ۵
بعد من اگر گوش نهی بر سر خاکم
از خاک همه نغمه داود برآید ۶
خسرو نتواند که کند فکر وصالت
کاری ست که با طالع مسعود برآید ۷
گر آه من از جان غم اندود برآید ۱
بر بوی تو آتش زده ام مجمره دل
از وی چه عجب، گر نفس عود برآید ۲
آتشکده دل بر ما، چند بپوشم
شک نیست که از آتش ما دود برآید ۳
دل خود چه متاع است که از ما طلبد دوست؟
حقا که اگر جان طلبد زود برآید ۴
هر دل که ندارد خبر از حسن ایازی
شرط است که گرد دل محمود برآید ۵
بعد من اگر گوش نهی بر سر خاکم
از خاک همه نغمه داود برآید ۶
خسرو نتواند که کند فکر وصالت
کاری ست که با طالع مسعود برآید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۴ - هر سر که به سودای تو از پای در آمد
گوهر بعدی:شماره ۵۰۶ - گر بار دگر ماه من از بام برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.