شماره ۵۱۶ - آباد نشد دل که خراب پسران شد

آباد نشد دل که خراب پسران شد
حسن پسران آفت صاحب نظران شد ۱

بس دانه دلها که ز تن برد به تاراج
آن مور که بر گرد لب ساده دلان شد ۲

افسرده جمال خط خوبان چه شناسد؟
کین سرمه نه شایسته ناقص بصران شد ۳

دلهای عزیزان شمر آن جمله نگینها
کاندر کمر آرایش زرین کمران شد ۴

آن خواجه که می گفت که دارم خبر از عقل
در عشق در آمد، یکی از بی خبران شد ۵

جز حسرت و مردن نبود چاره عشاق
فریاد و فغان عربده حیله گران شد ۶

ای صبر، دلم ده قدری، بو که توان زیست
کان دل که مرا بود از آن دگران شد ۷

بس عاقل شمع خرد افروخته روشن
کز کرده دل سوخته خوش پسران شد ۸

خسرو ز رخ خوب و ز می توبه نمی کرد
ناگاه بدید آن رخ زیبا، نگران شد ۹