این متن شعری است که به موضوعات عشق، دلبستگی، رنجهای عاشقانه، و تأثیر زیبایی بر عقل و دل میپردازد. شاعر از دردهای عشق، فریبخوردگی، و ناتوانی در برابر جمال سخن میگوید و به مفاهیمی مانند صبر، حسرت، و سوختن دل اشاره میکند.
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات به مفاهیمی مانند رنج و حسرت اشاره میکنند که نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارد.
شماره ۵۱۶ - آباد نشد دل که خراب پسران شد
حسن پسران آفت صاحب نظران شد ۱
بس دانه دلها که ز تن برد به تاراج
آن مور که بر گرد لب ساده دلان شد ۲
افسرده جمال خط خوبان چه شناسد؟
کین سرمه نه شایسته ناقص بصران شد ۳
دلهای عزیزان شمر آن جمله نگینها
کاندر کمر آرایش زرین کمران شد ۴
آن خواجه که می گفت که دارم خبر از عقل
در عشق در آمد، یکی از بی خبران شد ۵
جز حسرت و مردن نبود چاره عشاق
فریاد و فغان عربده حیله گران شد ۶
ای صبر، دلم ده قدری، بو که توان زیست
کان دل که مرا بود از آن دگران شد ۷
بس عاقل شمع خرد افروخته روشن
کز کرده دل سوخته خوش پسران شد ۸
خسرو ز رخ خوب و ز می توبه نمی کرد
ناگاه بدید آن رخ زیبا، نگران شد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.