شماره ۵۱۷ - آن کودک نورسته که سیمین بدنی شد

آن کودک نورسته که سیمین بدنی شد
چون شست لب از شیر، چه شیرین دهنی شد؟ ۱

بس غنچه دل را که کند چاک به هر سو
آن گل که به نوروز جوانی چمنی شد ۲

آن یوسف جان بس که درین سینه در آمد
گویم که تنم گرد تنش پیرهنی شد ۳

سلطان مرا عمر فزون یاد به دولت
کز دولت او خلعت عاشق کفنی شد ۴

بس مرد خدایی که چو در عشق در آمد
گلگونه خون کرد به رخسار و زنی شد ۵

وقتی که می لعل بدان روی کشیدم
اینک همه خونابه حال چو منی شد ۶

چون جان دهم از خاک من، ای میر ولایت
بتخانه بر آری که دلم برهمنی شد ۷

خسرو ز مزاج دل من خشم گرفته ست
کز کرده تو با دل خویشش سخنی شد ۸