هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. در آن از تصاویر زیبایی مانند خندهٔ یار، نرگس خواب‌آلود، غنچه و خار استفاده شده است. شاعر از درد فراق و ناامیدی در عشق می‌گوید و آرزوی دیدار معشوق را دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و ناامیدی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۵۲۵ - یارم چو به خنده شکر بسته گشاید

یارم چو به خنده شکر بسته گشاید
وای آنکه به سویش نظر بسته گشاید ۱

مردیم به کویش، گهی آن نرگس پر خواب
بر ما چه شود، گر بصر بسته گشاید ۲

آن کس که کمر بسته به خون همه شهری ست
در کلبه ما کی کمر بسته گشاید ۳

گر من به چمن ناله کنم، غنچه ازان درد
هرگز نتواند که سربسته گشاید ۴

بندی در خود بر من و حلقه نزنم، زانک
آن بخت ندارم که در بسته گشاید ۵

از خار ببندد گذر چشم و ندانم
جز تو دگری کاین گذر بسته گشاید ۶

از گریه جگر بست دلم اهل دلی کو؟
کز چهره خسرو جگر بسته گشاید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۲۴ - چون مرغ سحر از غم گلزار بنالد
گوهر بعدی:شماره ۵۲۶ - جایی گذرت، ای بت چالاک، نیفتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.