شماره ۵۶۴ - دلم جز کوی تو مسکن نداند

دلم جز کوی تو مسکن نداند
تماشای گل و گلشن نداند ۱

هر آن نظارگی کان روی بیند
به پای خود ره مسکن نداند ۲

به هر چشمی دریغ است آن چنان روی
که نامحرم در او دیدن نداند ۳

چو جرعه ریخت هجران خون من، وای
که آن ساقی مرد افگن نداند ۴

گر آن بدخشم را دریابی، ای باد
بگویی آنچنان کز من نداند ۵

فرو خور آه را، ای جان و می سوز
که دود ما ره روزن نداند ۶

برو، ای سر، تو هم با عقل دلگیر
که ما مستیم و عقل این فن نداند ۷

حدیث درد با افسردگان نیست
که این ره دل شناسد، تن نداند ۸

خدایا، دوست کامش دار، هر چند
که درد خسرو آن دشمن نداند ۹