هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلی از حافظ است که در آن شاعر به توصیف معشوق و احساسات خود میپردازد. او از افسونگری چشمان معشوق، طالع میمون، زیبایی خورشیدگونهی او، و تأثیرات عشق بر خود سخن میگوید. همچنین، شاعر از رنج عشق و زردی چهرهی خود نیز یاد میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به دانش ادبی و بلوغ فکری نیاز دارند تا به درستی درک شوند.
شماره ۵۷۳ - ببین تا دیده چند افسون نماید
ببین تا دیده چند افسون نماید
که خود را چون تویی بیرون نماید ۱
چو طالع شد رخ میمونت ما را
زمانه طالع میمون نماید ۲
چو خورشید رخش بینم، مرا چشم
به هر دم نقش دیگرگون نماید ۳
به خرمنها سخن سنجد ترازو
لبت چون خنده موزون نماید ۴
اگر در روی زرد من نبینی
زهی این رو کسی را چون نماید ۵
مبین در چشم من چندین که بسیار
چو اندر شیر بینی خون نماید ۶
که خود را چون تویی بیرون نماید ۱
چو طالع شد رخ میمونت ما را
زمانه طالع میمون نماید ۲
چو خورشید رخش بینم، مرا چشم
به هر دم نقش دیگرگون نماید ۳
به خرمنها سخن سنجد ترازو
لبت چون خنده موزون نماید ۴
اگر در روی زرد من نبینی
زهی این رو کسی را چون نماید ۵
مبین در چشم من چندین که بسیار
چو اندر شیر بینی خون نماید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۲ - گهیت از آشنایان یاد ناید
گوهر بعدی:شماره ۵۷۴ - صبا آمد، ولی دل بازنامد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.