شماره ۵۹۱ - آن دوست که بود خصم جان شد

آن دوست که بود خصم جان شد
آن صبر که داشتم نهان شد ۱

ما خود به حصور مرده بودیم
خاصه که فراق در میان شد ۲

افسوس که شادیی ندیدم
وین عمر عزیز رایگان شد ۳

ای دوست، نیافتیم کامی
دشمن به دروغ بدگمان شد ۴

گفتم که اسیر گردی، ای دل
دیدی که به عاقبت همان شد ۵

دل بر دگری نهم، ولیکن
عاشق به ستم نمی توان شد ۶

دی دلبر من سواره می رفت
اشکم بدوید و همعنان شد ۷

مطرب غزلی ز شوق بر خواند
خونابه ز چشم من روان شد ۸

از گریه من رقیب بدخوی
با آن همه حسم مهربان شد ۹

از بسکه علاج درد من کرد
بیچاره طبیب ناتوان شد ۱۰

خسرو به کجا ببست راهی
گیرم همه خلق یک زبان شد ۱۱