شماره ۶۵۱ - ژاله از نرگس فرو بارید و گل را آب داد

ژاله از نرگس فرو بارید و گل را آب داد
وز تگرگ روح پرور مالش عناب داد ۱

چشم مست او که مژگان را به قتلم تیز کرد
خنجر زهراب داده در کف قصاب داد ۲

هر خدنگ غمزه ای را کاو به شست ناز بست
آن خدنگ اول نشان بر سینه احباب داد ۳

باز آن ابرو کمان غمزه زن قصد که کرد
چشم او باری ز مژگان ناوک پرتاب داد ۴

وین کجا ماند ز چشم و ابرویش زنیسان که او
ترک مست کافری را راه در محراب داد ۵