هوش مصنوعی: این شعر تصاویری زیبا از طبیعت مانند سبزه، آب، سرو، بلبل، گل و نرگس ارائه می‌دهد و از مفاهیمی مانند عشق، مستی، غم و شادی سخن می‌گوید. شاعر از ساقی می‌خواهد که می را شیرین کند و از معشوق می‌خواهد که رویش را بپوشاند. همچنین، اشاره‌ای به بازی دل با زلف معشوق دارد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌هایی به شراب و مستی دارد که مناسب گروه‌های سنی بالاتر است.

شماره ۶۵۹ - سبزه ای سبز است و آب روشن و سرو بلند

سبزه ای سبز است و آب روشن و سرو بلند
باده صافی به جام آبگون باید فگند ۱

جای بلبل هست بر سرو بلند و زین قبیل
هست جای آنکه بلبل می پرد زینسان بلند ۲

نرگس اندر عین مستی سوی گل چشمک زن است
ورنه گل بر سبزه هم چندین نکردی ریشخند ۳

گل ازان کم عمر شد کاو ییشتر از عمر خویش
دام داد آن را که از وی وقت گل شد بهره مند ۴

ساقیا، می چاشنی کن بعد ازان درده، ازانک
گر ترش باشد می آن را چاشنی باید ز قند ۵

بند بندم را جدا کرده است دست غم به تیغ
تو به خون گرم می پیوند کن بندم ز بند ۶

شاهد مجلس، بپوشان رو که من از بیم چشم
پیش رویت پای می کوبم بر آتش چون سپند ۷

گر دل خسرو رسن بازی کند با زلف تو
رشته یک چندی درازش ده ز زلف چون کمند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۵۸ - ساقیا، می ده که بیرون سبزه های تر دمید
گوهر بعدی:شماره ۶۶۰ - ای که چون جان رفته ای از پیش ما، باز آی زود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.