شماره ۶۶۰ - ای که چون جان رفته ای از پیش ما، باز آی زود

ای که چون جان رفته ای از پیش ما، باز آی زود
کز فراقت سوختم بر آتش دل همچو عود ۱

پیش روی خود مرا بنشان بر آتش چون سپند
تا بسوزم خویشتن را کوری چشم حسود ۲

ای که بردی آبروی من ز آه دل بترس
چون مرا در جان زدی آتش، مشو غافل زدود ۳

صورت جان بی حجاب آن روز دیدم ذره وار
کافتاب روی او از روزن دل رو نمود ۴

قصه ما با تو از لیلی و مجنون در گذشت
خسرو و شیرین چه باشد، وامق و عذرا چه بود ۵

عاشقی و رندی و دیوانگی، در شخص ما
قصه و افسانه نبود راستی باید شنود ۶

عشق ازان بالاتر است آری که خسرو را به زور
گاه پیری سر برد پیش جوانان در سجود ۷