شماره ۷۱۰ - خوبرویان به دل سوخته ساغر ندهند

خوب‌رویان به دل سوخته ساغر ندهند
به جز از خون جگر شربت دیگر ندهند ۱

ای خوشا کشته شدن بر در خوبان که اگر
تیغ بر دست رقیبان ستمگر ندهند ۲

در نگیرد به بتان گریه گرم و دم سرد
کاین درختان به چنین آب و هوا بر ندهند ۳

عاشقان در نظر دوست چو جان افشانند
چه متاعی‌ست دو عالم که صلا در ندهند! ۴

ماه و خور چون تو نه اند، ای دل و جان منزل تو
کان ولایت که تو داری به مه و خور ندهند ۵

غمزه را کار مفرمای به شهر اسلام
که مسلمانان شمشیر به کافر ندهند ۶

ما به خون خوردن و او با دگران، چه توان کرد
چشمه روزی خضر شد به سکندر ندهند ۷

ای صبا، زان سر کو منتظران را گردی!
تا بدین دیده دگر زحمت آن در ندهند ۸

به نظر بس کن و ذکر لب و دندان بگذار
زانکه خسرو به گدایی در و گوهر ندهند ۹