شماره ۷۲۴ - خرم آن لحظه که مشتاق به یاری نرسد

خرم آن لحظه که مشتاق به یاری نرسد
آرزومند نگاری به نگاری رسد ۱

دیده بر روی چو گل بنهد و نبود خبرش
گر چه بر دیده ز نوک مژه خاری برسد ۲

گر چه در دیده کشد هیچ غبارش نبود
هر کجا از قدم دوست غباری برسد ۳

لذت وصل نداند مگر آن سوخته ای
که پس از دوری بسیار به یاری برسد ۴

قیمت گل بشناسد، مگر آن مرغ اسیر
که خزان دیده بود پس به بهاری می رسد ۵

ای خوش آن پاسخ تلخی که دهد از صبرم
که خماری شکن ار بعد خماری برسد ۶

خسروا، یار تو، گر می نرسد، یاری کن
بهر تسکین دل خویش که آری برسد ۷