شماره ۷۳۴ - باش تا بار دگر آن پسر این سو آید

باش تا بار دگر آن پسر این سو آید
مست و خوش پیش ملامتگر بدخو آید ۱

گر چه من کشته شوم زان، که بگوید به کمند؟
وه که آن عشوه گری هات چه نیکو آید ۲

هر چه اندر دلم و پیش دو چشمم، یارب
پیش آن نرگس خونخواره جادو آید ۳

آنکه بد گفت مرا روی چو ماهش بینید
آن همه در نظر من بر سر او آید ۴

دل که در زلف گره بست غم آن نیست، غم آنست
که به خفتن گرهش در سر پهلو آید ۵

نیست زان شوخ، همه از دل پر خون من است
هر دمم این همه خونابه که بر رو آید ۶

خسروا، زمزمه عشق نهان نتوان داشت
هر کجا عود بر آتش بنهی، بو آید ۷