شماره ۷۳۳ - گر چه در کشتن عشاق زبون می آید

گر چه در کشتن عشاق زبون می آید
باری آن شکل ببینید که چون می آید ۱

ای صبا، خاک رهش آر و بینداز به چشم
که بلاها همه زین رخنه درون می آید ۲

گر کنم گریه دل ماندگی، از تست، ای دوست
کین شکایت همه از بخت نگون می آید ۳

دل صیاد کجا سوزد، اگر ناله کند
مرغ بیچاره که در دام زبون می آید ۴

آمدی باز و به نظاره برون آمد دل
لحظه ای باش که جان نیز برون می آید ۵

خوشم از گریه خود، گر چه همه خون دل است
زانکه بوی تو ز هر قطره خون می آید ۶

تا شبم چون گذرد، آه که بازم در دل
یاد آن سلسله غالیه گون می آید ۷

حذر از گوشه چشمش که ز شوخی خود را
مست می سازد و با سحر و فسون می آید ۸

خسروا، چون سخن اول نشنیدی، ناچار
بکش از دوست بلایی که کنون می آید ۹