شماره ۷۶۴ - دوش در خواب مرا بابت خودکاری بود

دوش در خواب مرا بابت خودکاری بود
بت پرستی را در خدمت بت یاری بود ۱

کفر زلفش به رگ و پوست چنانم در رفت
که از او هر رگ من رشته زناری بود ۲

گفتمش، بود غم مات گهی، آن بدمهر
از برای دل ما نیز بگفت، آری بود ۳

دل گمگشته همی جستم در هر مویش
خنده می کرد به شوخی که دلت باری بود ۴

سرگذشت دل خود گفتم در پیش خیال
محرم راز شب تیره و دیواری بود ۵

زلف بنمودش آلوده به خون، گفت، آری
یادمی آیدم آنجا که گرفتاری بود ۶

می تراوید از چشم ترم اندک اندک
هر کجا در جگر سوخته آزاری بود ۷

شمع بگریست زمانی و زهر سوز بمرد
سوزم از گریه همی مرد که بسیاری بود ۸

هر که خسرو را دید از تو جدا، گفت به درد
وقتی این بلبل شوریده به گلزاری بود ۹