شماره ۷۶۷ - چشم مست تو که دی بر من بیتاب افتاد

چشم مست تو که دی بر من بیتاب افتاد
تو نیفگندی، از آلودگی خواب افتاد ۱

غمزه تیز به پیرامن چشمش گویی
تیغ خون است که در مهچه قصاب افتاد ۲

مشتبه می شود قبله ز رویت، چه کنم؟
که ز ابروی تو چشمم به دو محراب افتاد ۳

دل به دریای جمال تو به بازی می گشت
عاقبت سوی زنخ رفت و به گرداب افتاد ۴

کار من از پی زلف تو پس آمد، چه کنم؟
مثلم قصه شاگرد رسن تاب افتاد ۵

زلف تو می نگذارد که ببینم رویت
یارب این شب ز کجا بر سر مهتاب افتاد؟ ۶

آب خسرو همه بر روی زمین ریخته شد
از چو تو یار که گردنده به دولاب افتاد ۷