شماره ۷۷۵ - باز بوی گل مرا دیوانه کرد

باز بوی گل مرا دیوانه کرد
باز عقلم را صبا بیگانه کرد ۱

بازم از سر تازه شد مستی عشق
بس که بلبل ناله مستانه کرد ۲

گل چو شمع خوبرویی برفروخت
بلبل بیچاره را پروانه کرد ۳

نی بر آب زلف تست، ار چه به باغ
زلف را با آب سنبل شانه کرد ۴

لاله را بهر تقاضای شراب
جرعه می در ته پیمانه کرد ۵

خرمن بسیار هشیاران بسوخت
بس که عشقت آتش دیوانه کرد ۶

جان برد از خانه تن عاقبت
اینچنین عشقت که در دل خانه کرد ۷

قصه شیرین، عجب افسانه ایست
کوهکن خواب اندرین افسانه کرد ۸

خورد خسرو نیست جز غم، چاره نیست؟
چون خدا این مرغ را این دانه کرد ۹